Ĉapitro 1 
1
Alta kanto de Salomono.

2
Ho, li kisu min per kisoj de sia buso!
Car via amo estas pli bona, ol vino.

3
Ho, kiel bonodoras viaj aromajoj!
Via nomo similas al elversita oleo;
Tial la fraulinoj amas vin.

4
Altiru min; ni postkuros vin.
La rego envenigu min en siajn cambrojn;
Ho, ni gojos kaj gajigos kun vi;
Ni memoros vian amon pli, ol vinon;
Sincere oni amas vin.

5
Mi estas nigra, tamen beleta,
Ho filinoj de Jerusalem,
Kiel la tendoj de Kedar,
Kiel la tapetoj de Salomono.

6
Ne rigardu min, ke mi estas nigreta:
La suno min brulkolorigis.
La filoj de mia patrino koleris kontrau mi;
Ili faris min gardistino de la vinbergardenoj;
Mian propran vinbergardenon mi ne gardis.

7
Diru al mi, ho vi, kiun mia animo amas,
Kie vi pastas, kie vi ripozigas vian brutaron tagmeze:
Kial mi similu al vagistino
Ce la brutaroj de viaj kamaradoj?

8
Se vi ne scias tion, ho belulino inter virinoj,
Sekvu la pasojn de la safaro,
Kaj pastu viajn kapridojn ce la tendoj de la pastistoj.

9
Al la cevalino en la caroj de Faraono
Mi komparas vin, ho mia amatino.

10
Belaj estas viaj vangoj sub la orelringoj,
Via kolo sub la lacoj de perloj.

11
Orajn orelringojn ni faros al vi,
Kun argentaj enkrustajoj.

12
Dum la rego sidas ce la festotablo,
Mia nardo bonodoras.

13
Kiel fasko de mirho, restanta inter miaj mamoj,
Estas al mi mia amato.

14
Kiel floraro de kofero estas por mi mia amato,
En la vinbergardenoj de En-Gedi.

15
Ho, vi estas bela, mia amatino; ho, vi estas ja bela;
Viaj okuloj estas kiel ce kolomboj.

16
Ho, vi estas bela, mia amato, kaj carma;
Nia lito estas kiel fresaj herboj;

17
La traboj de nia domo estas cedraj,
Niaj cevronoj estas abiaj.

Ĉapitro 2 
1 Mi estas la lilio de Saron,
La rozo de la valoj.

2
Kiel rozo inter la dornoj,
Tiel estas mia amatino inter la knabinoj.

3
Kiel pomarbo inter arboj nefruktaj,
Tiel estas mia amato inter la junuloj.
Mi sopiris al lia ombro, jen mi sidigis;
Kaj liaj fruktoj estas bongustaj al mia palato.

4
Li enkonduku min en vindomon,
Kaj lia standardo super mi estu la amo.

5
Plifortigu min per vinberkuko,
Refresigu min per pomsuko;
Car mi estas malsana de amo.

6
Lia maldekstra mano estu sub mia kapo,
Lia dekstra cirkauprenu min.

7
Mi jurligas vin, ho filinoj de Jerusalem,
Je la gazeloj au la cervoj de la kampo:
Ne veku nek sendormigu la amatinon,
Gis si mem volos.

8
Ho, jen estas la voco de mia amato! Ho, jen li venas,
Rapidante sur la montoj, saltante sur la altajoj.

9
Mia amato similas al gazelo au al cervo.
Ho, jen li staras post nia muro,
Rigardante tra la fenestro,
Sin montrante ce la krado.

10
Mia amato vokas, li parolas al mi:
Levigu, mia amatino, mia belulino, ho venu;

11
Car la vintro jam forpasis,
La pluvo pasis kaj malaperis;

12
La floroj jam estas sur la tero;
La kantosezono jam alvenis,
Kaj la voco de la turto jam audigas en nia lando;

13
La figarbo jam maturigas siajn fruktetojn,
La vinbertrunkoj siajn vinberetojn,
Kiuj jam bonodoras.
Levigu, mia amatino, mia belulino, kaj venu.

14
Ho mia kolombino, en la krevajoj de la roko, en la kasejo de
la rokkrutajo,
Montru al mi vian aspekton, audigu al mi vian vocon;
Car via voco estas dolca, kaj via aspekto estas bela.

15
Kaptu al ni la sakalojn, la malgrandajn sakalojn,
La detruantojn de la vinbergardenoj,
Kiam niaj vinbergardenoj burgonas.

16
Mia amato apartenas al mi,
Kaj mi apartenas al li,
Kiu pastas inter la rozoj.

17
Gis la tago malvarmetigos kaj la ombroj forkuros,
Turnu vin, ho amato, similigu al gazelo au al cervo
Sur la montoj de aromajoj.

Ĉapitro 3 
Sur mia kusejo dum la nokto mi sercis tiun, kiun mia animo
amas;
Mi sercis lin, sed mi lin ne trovis.

2
Mi levigos, kaj irados tra la urbo;
Sur la stratoj kaj placoj mi sercos tiun, kiun mia animo
amas;
Mi sercis lin, sed mi lin ne trovis.

3
La gardistoj, kiuj iradas tra la urbo, renkontis min,
Al ili mi demandis: Cu vi vidis tiun, kiun mia animo amas?

4
Kiam mi nur ekforiris de ili,
Mi renkontis tiun, kiun mia animo amas;
Mi tenis lin, kaj ne delasis lin,
Gis mi enkondukis lin en la domon de mia patrino,
Kaj en la cambron de si, kiu naskis min.

5
Mi jurligas vin, ho filinoj de Jerusalem,
Je la gazeloj au cervoj de la kampo:
Ne veku nek sendormigu la amatinon,
Gis si mem volos.

6
Kiu estas si, kiu venas el la dezerto, kiel kolono de fumo
Parfumita per mirho kaj olibano,
Per ciaj pudroj de la parfumisto?

7
Jen estas la lito de Salomono!
Sesdek fortuloj cirkauas gin
El la fortuloj de Izrael,

8
Ciuj tenantaj glavojn, kompetentaj batalantoj;
Ciu portas sian glavon ce sia femuro,
Pro la teruro de la nokto.

9
Edzigan liton el la ligno de Lebanon
Konstruis al si la rego Salomono.

10
Giajn kolonojn li konstruis el argento,
La carpentajon el oro, la tegajon el purpuro;
La interno estas pavimita per la amo de la filinoj de
Jerusalem.

11
Iru tien, ho filinoj de Cion, kaj vidu la regon Salomono,
Vestitan per la krono, per kiu lia patrino kronis lin en la
tago de lia edzigofesto,
En la tago de la gojo de lia koro.

Ĉapitro 4 
Vi estas bela, mia amatino, vi estas bela;
Viaj okuloj estas kolombaj, malantau via vualo.
Viaj haroj estas kiel aro da kaprinoj,
Deirantaj sur la deklivo de la monto Gilead.

2
Viaj dentoj estas kiel tondotaj safinoj,
Kiuj elvenas el la lavejo;
Ciuj estas en paroj,
Kaj ne mankas ec unu el ili.

3
Viaj lipoj estas kiel ruga fadeno,
Kaj via elparolado estas bela;
Kiel peco de granato, viaj vangoj aspektas
Malantau via vualo.

4
Via kolo estas kiel la turo de David, kiu estas konstruita
kiel armiltenejo;
Mil sildoj pendas sur gi,
Ciuj sildoj de la potenculoj.

5
Viaj du mamoj estas kiel du cervidoj, gemeloj de gazelino,
Kiuj sin pastas inter la rozoj.

6
Gis la tago malvarmetigos kaj la ombroj forkuros,
Mi foriros al la monto de mirho kaj al la altajo de olibano.

7
Via tutajo estas bela, mia amatino;
Vi ne havas difekton.

8
Kun mi el Lebanon venu, ho mia fiancino,
Kun mi el Lebanon;
Rigardu malsupren de la pinto de Amana,
De la pinto de Senir kaj Hermon,
El la kavernoj de la leonoj,
De la montoj de la leopardoj.

9
Vi kortusis min, mia fratino, mia fiancino;
Vi kortusis min per unu ekrigardo de viaj okuloj,
Per unu ceno de sur via kolo.

10
Kiel bela estas via amo, mia fratino, mia fiancino!
Ho, kiom pli bona estas via amo, ol vino!
Kaj la bonodoro de viaj parfumajoj estas pli bona, ol ciaj
aromajoj!

11
Mielo gutadas el viaj lipoj, ho mia fiancino;
Mielo kaj lakto kusas sub via lango;
Kaj la bonodoro de viaj vestoj estas kiel la bonodoro de
Lebanon.

12
Vi estas gardeno slosita, ho mia fratino, mia fiancino;
Vi estas fonto slosita, puto sigelita.

13
Viaj kreskajoj estas paradizo de granatoj kun multevaloraj
fruktoj,
Plena de koferoj kaj nardoj;

14
Nardo kaj safrano;
Kano kaj cinamo, kun ciuspecaj olibanarboj;
Mirho kaj aloo kaj la plej delikataj aromajoj;

15
Gardenfonto, puto de vivanta akvo,
Kaj riveretoj elfluantaj el Lebanon.

16
Vekigu, ho norda vento, venu, ho suda vento;
Trablovu mian gardenon, ke giaj aromajoj elfluu.
Venu mia amato en sian gardenon
Kaj mangu giajn multevalorajn fruktojn.

Ĉapitro 5 
Mi venis en mian gardenon, mia fratino, mia fiancino;
Mi desiris mian mirhon kaj miajn aromajojn;
Mi mangis mian mielcelaron, kiel ankau mian mielon;
Mi trinkis mian vinon, kiel ankau mian lakton.
Mangu, ho miaj kamaradoj;
Drinku kaj ebriigu, ho miaj amikoj.

2
Mi dormis, sed mia koro estis maldorma;
Jen estas la voco de mia amato, jen li ekfrapas:
Malfermu al mi, ho mia fratino, mia amatino, mia kolombino,
mia virtulino;
Car mia kapo estas plena de roso,
Miaj harbukloj de la gutoj de la nokto.

3
Mi jam demetis mian hitonon; kial mi gin denove surmetu?
Mi jam lavis miajn piedojn; kial mi ilin malpurigu?

4
Mia amato etendis sian manon tra la truo,
Kaj mia interno kompatis lin.

5
Mi levigis, por malfermi al mia amato;
Kaj de miaj manoj gutis mirho,
Kaj miaj fingroj estis malsekaj de mirha fluidajo,
Sur la riglilo de la seruro.

6
Mi malfermis al mia amato;
Sed mia amato forturnigis kaj malaperis.
Mia animo tremis, dum li parolis;
Mi lin sercis, sed mi lin ne trovis;
Mi vokis lin, sed li ne respondis al mi.

7
La gardistoj, kiuj cirkauas la urbon, renkontis min,
Ili batis kaj vundis min;
La gardistoj de la muroj deprenis de mi la kovrotukon.

8
Mi jurligas vin, ho filinoj de Jerusalem, se vi renkontos
mian amaton,
Ho, kion vi diros al li? ke mi estas malsana de amo.

9
Per kio diferencas via amato de aliaj amatoj,
Ho belulino inter virinoj?
Per kio diferencas via amato de aliaj amatoj,
Ke vi tiele jurligas nin?

10
Mia amato estas blanka kaj ruga,
Distinginda inter dekmilo.

11
Lia kapo estas pura oro;
Liaj haroj estas buklitaj, nigraj kiel korvo;

12
Liaj okuloj estas kiel kolomboj ce la akvotorentoj;
Lavitaj per lakto, orname enkadrigitaj;

13
Liaj vangoj estas kiel bedoj de aromajoj, kiel kesto de
smirajisto;
Liaj lipoj estas kiel rozoj, ili gutadas fluidan mirhon;

14
Liaj manoj estas kiel oraj ringoj, kadritaj per topazoj;
Lia korpo estas ebura, enkrustita per safiroj;

15
Liaj kruroj estas kiel marmoraj kolonoj, enfiksitaj en bazoj
el pura oro;
Lia aspekto estas kiel Lebanon, majesta kiel cedroj;

16
Lia palato estas dolcajoj; lia tutajo estas tre aminda.
Tia estas mia amato, kaj tia estas mia kamarado,
Ho filinoj de Jerusalem.

Ĉapitro 6 
Kien foriris via amato,
Ho belulino inter virinoj?
Kien forturnigis via amato,
Por ke ni lin sercu kun vi?

2
Mia amato iris en sian gardenon, al la bedoj de aromajoj,
Por pasti en la gardenoj kaj kolekti rozojn.

3
Mi apartenas al mia amato, kaj mia amato apartenas al mi;
Tiu, kiu pastas inter la rozoj.

4
Ho, mia amatino, vi estas bela kiel Tirca,
Agrabla kiel Jerusalem,
Terura kiel batalantaj tacmentoj.

5
Forturnu la okulojn for de mi,
Car ili venkas min.
Viaj haroj estas kiel aro da kaprinoj,
Deirantaj sur la deklivo de la monto Gilead.

6
Viaj dentoj estas kiel aro da safinoj,
Kiuj elvenas el la lavejo;
Ciuj estas en paroj,
Kaj ne mankas ec unu el ili.

7
Kiel peco de granato, viaj vangoj aspektas
Malantau via vualo.

8
Da reginoj ekzistas sesdek, kaj okdeko da kromvirinoj,
Kaj la junulinoj estas sennombraj.

9
Sed unu sola estas mia kolombino, mia virtulino;
Si estas la sola ce sia patrino,
La elektita de sia naskintino;
La filinoj vidis sin, kaj nomas sin feliculino;
La reginoj kaj la kromvirinoj laudas sin, dirante:

10
Kiu estas si, kiu aspektas kiel la matenrugo,
Bela kiel la luno,
Hela kiel la suno,
Terura kiel batalantaj tacmentoj?

11
Mi iris en la nuksarban gardenon,
Por trarigardi la verdajn kreskajojn de la valo,
Por vidi, cu la vinbertrunko burgonas, cu la granatarboj
floras.

12
Tiam mi ankorau ne sciis,
Ke mia animo elektos min por la caroj de la nobeloj de mia
popolo.

13
Turnigu, turnigu, ho Sulamit;
Turnigu, turnigu, ke ni rigardu vin.

Kial vi volas rigardi Sulamiton tiel,
Kiel oni rigardas la dancadon de la tacmentoj?

Ĉapitro 7 
1 Kiel belaj estas viaj pasoj en sandaloj, ho filino de
princo!
La svingado de viaj femuroj estas kiel cenringoj,
Majstre ellaboritaj.

2
Via umbiliko estas kiel ronda pokalo,
Al kiu trinkajo ne mankas;
Via ventro estas kiel amaso da tritiko cirkauita de rozoj;

3
Viaj du mamoj estas kiel du cervidoj,
Gemeloj de gazelino;

4
Via kolo estas kiel turo el eburo;
Viaj okuloj kiel la lagetoj en Hesbon, ce la pordego de Bat-
Rabim;
Via nazo estas kiel la turo de Lebanon rigardanta Damaskon;

5
Via kapo sur vi estas kiel Karmel,
Kaj la harbukloj de via kapo kiel la purpura robo de la
rego, falde kunligita.

6
Kiel bela kaj kiel carma estas mia amatino inter la
plezuroj!

7
Via staturo similas la palmotrunkon,
Kaj viaj mamoj la vinberarojn.

8
Mi diris: Mi suprengrimpos la palmotrunkon kaj tenigos je
giaj brancoj;
Kaj viaj mamoj estu kiel la penikoj de la vinbertrunko,
Kaj la bonodoro de via nazo kiel la bonodoro de citronoj;

9
Kaj via palato kiel vino bongusta,
Kiu englitigas carmege kaj glate,
Kiu paroligas la lipojn de la dormantoj.

10
Mi apartenas al mia amato,
Kaj li sin tiras al mi.

11
Venu, mia amato, ni eliru sur la kamparon;
Ni enlogigu en la vilagoj.

12
Frumatene ni iru al la vinbergardenoj;
Ni rigardu, cu la vinbertrunko jam burgonis,
Cu giaj floroj jam malfermigis,
Cu la granatarboj jam floras;
Tie mi donos al vi mian amon.

13
La mandragoroj jam bonodoras,
Kaj apud nia enirejo trovigas delikataj fruktoj ciuspecaj,
fruaj kaj malfruaj,
Kiujn mi provizis por vi, ho mia amato!

Ĉapitro 8 
Ho, se vi estus al mi kiel frato,
Kiu sucis la mamojn de mia patrino!
Se mi renkontus vin ekstere, mi kisus vin;
Kaj tamen neniu malestimus min.

2
Mi gvidus vin, mi enkondukus vin en la domon de mia patrino;
Vi instruus min,
Kaj mi trinkigus al vi la spicitan vinon kaj la granatsukon.

3
Lia maldekstra mano estu sub mia kapo,
Kaj lia dekstra cirkauprenu min!

4
Mi jurligas vin, ho filinoj de Jerusalem,
Ne veku nek sendormigu la amatinon,
Gis si mem volos.

5
Kiu estas si, kiu venas el la dezerto,
Sin apogante sur sia amato?

Sub la pomarbo mi vekis vin;
Tie, kie via patrino vin naskis,
Kie vin naskis via naskintino.

6
Konservu min kiel sigelon en via koro, kiel sigelon sur via
brako;
Car la amo estas forta kiel la morto;
La jaluzo estas nefleksebla kiel Seol;
Giaj brulajoj estas brulajoj de fajro,
La flamo de la Eternulo.

7
Granda akvo ne povas estingi la amon,
Kaj riveroj ne povas superakvi gin;
Se homo proponus doni la tutan havajon de sia domo por la
amo,
Oni malestime lin forpusus.

8
Nia fratino ankorau estas malgranda,
Kaj mamojn si ankorau ne havas;
Kion ni faros al nia fratino,
Kiam oni svatos sin?

9
Se si estos muro, ni konstruos sur si argentan palacon;
Kaj se si estos pordo, ni cirkaubaros sin per traboj el
cedro.

10
Mi estas muro, kaj miaj mamoj kiel turoj;
Mi jam estis al li kiel iu, kiu trovis favoron.

11
Salomono posedis vinbergardenon en Baal-Hamon;
Li luigis la vinbergardenon al gardistoj;
Ciu devas alporti milon da argentaj moneroj pro giaj
fruktoj.

12
Mia propra vinbergardeno estas antau mi.
La milon al vi, ho Salomono,
Kaj ducent al la gardistoj de giaj fruktoj.

13
Ho vi, logantino de la gardenoj,
La kamaradoj volas auskulti vian vocon;
Al mi gin audigu.

14
Forkuru, ho mia amato,
Kaj similigu al gazelo au al cervo
Sur la montoj de aromajoj.